Cooper is een Australian Shepherd, geboren 17-04-2006. Reu, Black-tri.

Tearaways Kiss Me Quick, roepnaam Jinx. Australian Shepherd. Geboren 03-05-2010. Teef. Blue-merle, blauwe ogen.

Shane hebben we op 22 juli 2009 moeten laten gaan op bijna 16 jarige leeftijd. Hij was mijn soulmate, mijn grootste vriend en samen hebben we heel wat hobbels genomen.

 

Pff wat gaat de tijd toch hard! Jinx is alweer 9 maanden! Ze staat nu zo'n beetje stil met groeien. Mijn kleine meid is nu mijn kleine, grote meid geworden. De loopsheid laat nog op zich wachten. Af en toe denk ik dat het eraan komt, omdat de mannen haar interessanter vinden en ze vaker plast, maar tot nog toe niks van dat alles.

Wat een verschil met de kontjes op de banner, he?

Ik besef dat ik weinig over haar schrijf. Dat komt omdat er weinig te schrijven valt, haha. Ze is bijna perfect! In vorige blogs schreef ik dat ze puberde, maar op die paar kleine dingen na, gaat het vlekkeloos. Ze daagt niet uit, ze luistert prima, leert als een trein en ze is mijn schaduw. Als ik de blogs van andere Tearaway's aussies lees, lees ik hoe vaak hoe Wilma vergeet oren aan haar honden te maken, hahaha, maar bij Jinx werken ze tot nu toe perfect! Wat niet is, kan nog komen, weet ik, weet ik. Misschien praat ik over een paar maanden wel heel anders...

In mijn laatste blog schreef ik, hoe Jinx kennis heeft gemaakt met behendigheid. Nu stond ze met 8 weken al op de kattenloop en in de puppenles maakte ze al kennis met de tunnel, maar een klein simpel parcoursje heeft ze nu 3 keer gedaan. En ik sta werkelijk verbaasd!!! Ik geloof dat ze echt aanleg voor behendigheid heeft.

Vorige week was het op de hondenschool erg rustig, vanwege de gladheid. Maar er zijn natuurlijk altijd bikkels die wel naar les gaan! In Jinx haar les waren we met zijn drietjes. Dus hebben we een leuke les gedaan met wat dogdance kunstjes. Jinx kent ze al wel, weave(tussen de benen door achtjes draaien), twist en turn(linksom en rechtsom draaien). Maar toch leuk om te zien hoe de andere pupsels het doen.

Na Jinx was Cooper aan de beurt. Met zijn tweetjes waren we! Dat vraagt om behendigheid!

Dus we een simpel parcoursje opgezet. De balken van de breed hadden ze neergezet als kleine sprongetjes, dan de band, een sprongetje, de tunnel, de paaltjes, de slurf en dan nog 2 sprongetjes. Leuk rondje.

Jinx zat in de kantine en ging helemaal dor het lint toen ze mij met Cooper bezig zag. Ach haal haar er maar bij, zei Fieke(instructrice).

Dus Jinx mocht ook mee doen. Nou dat vond madam helemaal geweldig! De band was nieuw voor haar. En waar de meeste honden erlangs gaan, of eronderdoor gaan, deed zij dat 1 keer en toen, hup door de band!!

Ook de slurf was nieuw. 1 keer de slurf omhoog gehouden en de tweede keer kroop ze er helemaal alleen door!! Toen nog een keer het rondje gedaan en ze wist precies wat ze moest doen. Ja, het gaat natuurlijk niet perfect, maar wel zo goed, dat Fieke vroeg hoe vaak ik al met haar behendigheid had gedaan. Uh dit was de derde keer dus... Zodra ze een jaar is, mag ze beginnen met het echte werk en dan mag ze mee naar de behendigheid, met Cooper.

Mijn meisje met haar ijsblauwe ogen, hier is ze trouwens 7 maand.(dec 2010)

Oh ja, en we zijn met glans geslaagd voor ons A-diploma. Op 2 dingen na, allemaal de hoogste score behaald. En die 2 dingetjes, die minder waren, waren de zit en aan de voet. Maar we moesten buiten examen doen, het veld was modderig en het was erg koud. Dat was de reden dat ze niet wilde zitten. Geen probleem dus.

Cooper is blij met zijn zusje. Hoewel ze hem vreselijk kan klieren, is hij gek op haar. Zolangzamerhand weten ze precies wat er wel en niet kan.

Samen met de stok spelen is een favoriet.

En Cooper is gewoon Cooper.

 Mijn grote man gedraagt zich de laatste tijd erg goed. Geen erge agressie meer, maar nu ga ik die situaties ook uit de weg. Als hij nu een andere hond ziet, fokt hij zich nog wel op, maar kan ik het onder controle houden. En hij gaat gewoon in de bebouwde kom niet meer los. Hij trekt wel erg naar Henk toe. Niet erg, want Henk is blijkbaar duidelijker tegen hem, dan ik.

We zijn heel vaak bij vriendinnetje Zoë. Daar kan Jinx enorm leuk mee racen, vooral om het gereedschapshuisje. Daar is nu al helemaal een pad rond gesleten, haha.

Ze zien elkaar een paar keer in de week en logeren bij elkaar, als het nodig is.

Nog een paar mooie plaatjes ter afsluiting...

Jinx met een sneeuwbaard, hihi

Mijn mooie man

Ik ben echt helemaal verliefd op die blauwe ogen!

En nog een leuk nieuwtje over mezelf. Op de hondenschool, waar ik de gehoorzaamheid train, Happy Tails, zijn ze begonnen met een instructeursopleiding.

Nu wilde ik voor de uitlaatservice alleen de module gedrag volgen, maar ik kreeg zo de smaak te pakken, dat ik me nu heb ingeschreven voor de hele cursus. Wauw wat is dat interessant, zeg! En zwaar, maar vooral interessant! Ik leer enorm veel van het gedrag van honden, kijk nu ook bewuster naar hun gedrag. Maar ik ben aan het eind van de dag helemaal kapot! Of ik het ga halen? Geen idee, maar ik leer zoveel dat het me niet uitmaakt, haha. Ik moet nu eens even gaan kijken waar ik de tijd vandaan ga halen om stage te lopen. In mei moet ik examen doen, dus we zien wel.

Afgelopen zaterdag was de ijsselshow in Zwolle. Natuurlijk sla ik die niet over!Heel even bij de Aussies gekeken en toen SHOPPEN!!  Twee mega kussens gekocht, een nieuw vest voor mezelf met een grote hondenpoot waar Aussie in staat, toch maar weer wat speeltjes, wat rogzpenningen voor aan de vele halsbanden, een kilo gedroogde long en een zak gepofte kippenpoten. En mezelf heel erg ingehouden bij de halsbanden... Wel nog even bij de k9 tuigen gekeken voor Jinx, maar besloten dat we daar nog maar even mee wachten tot ze een beetje uit gegroeid is.

Er was nog een roofvogeldemo, tjonge wat mooi!

Veel later dan we in gedachten hadden, gingen we bepakt en bezakt weer naar huis. Hondjes opgehaald voor een flinke wandeling, want het weer was echt super. En toen nog lekker een poos in de tuin gezeten bij Margreet en Zoe. Patatje gegeten en om half zeven ploften de vermoeide hondjes thuis op hun kussens neer. Wat een heerlijke dag!

Maar omdat we dus naar Zwolle zijn geweest, kon ik niet met Jinx naar les. Dus gister met beide honden naar de hondenschool.

Jinx was het eerst aan de beurt.

Lopen aan de lijn zonder trekken gaat redelijk(wat zijn die andere honden toch leuk!). Volgen moet ik echt mee aan de slag. Ze volgt het koekje in mijn hand prima, maar dat moet ik er echt af gaan trainen. Af en blijven gaat super. Zit en blijven gaat ook goed. En omdat ik natuurlijk een Aussie heb, die sneller is dan de meeste andere honden, heb ik er de staan en blijven in gegooid. Voor de eerste keer! Wat heb ik toch een slimme meid! Dat ging al best goed!

Af en toe worden we verrast door onze instructeurs, dan gaan we iets heel anders doen. En gister was dat behendigheid. De tunnel, de band, 3 lage sprongetjes en de paaltjes. Ooh wat een feest! De tunnel had ze al snel door. Na 3 keer heen en weer met de hulp van Jeanet(instructrice) kon ze het al uit zichzelf! De sprongetjes waren nog wat moeilijk. Te vroeg springen, te laat springen, maar uiteindelijk had ze dat ook door. De band was moeilijk, eigenlijk in de laagste stand, nog net iets te hoog voor haar, maar toch klauterde ze er twee keer door heen.

De paaltjes ging ook mooi. Na een paar keer hoefde ik niet meer zo erg met mijn been te blokkeren en ging ze mooi achter mijn hand aan. En de laatste keer kon ik mijn handbeweging al veel minder maken. Ik heb natuurlijk niet over alle twaalf paaltjes geoefend, maar steeds vier.

En oooh wat vond ze het leuk! En ik ook! Hoewel ik ook graag met haar wil gaan frisbeeen, ligt mijn hart ook bij behendigheid en ik was superblij om te zien hoe snel ze alles oppakt en dat ze het leuk vind. Nu maar wachten tot ze uit gegroeid is!!!

Met de frisbee ben ik trouwens ook al een beetje bezig. Rolletjes en lage floaters gooien. Geweldig vind ze het. Ze begint springveren te ontwikkelen! Ze springt soms al heel hoog, veel te vroeg, om de frisbee uit mijn hand te pakken. Dat mag ze niet, want dat gaat nog veel te ongecoordineerd.

En voor het eerst was ze na een les echt moe!! Haha!

Toen was het Cooper zijn beurt. Voor de les mogen ze altijd even spelen. Nu is de dinsdagavond les een gecombineerde les. Vaak zijn er "probleemhonden". Die krijgen eerst een paar keer apart les en dan worden ze langzaam maar zeker bij ons in gezet. Wij hebben een pret les. We doen vaak wat anders. Behendigheid, frisbee, dogdance, sociale huishond, gehoorzaamheid, net waar we zin in hebben. Ons basisgroepje bestaat uit 3 honden.

Nu is er een Jack Russel bij gekomen, die wat agressie vertoond naar andere honden. En tja, daar durf ik Cooper niet mee te laten spelen... Hoewel hij Tim meestal negeert, maar het is een reu en ik wil geen problemen.

Fieke stelde voor om Cooper buiten te laten spelen met haar reu. Ze heeft een geweldige draadhaar(jachthond). Dit was de eerste keer dat Cooper hem zag. Dus hobbelde ik met Cooper naar buiten, mezelf inpratend, dat ik rustig en open moest blijven.

We lieten ze van de lijn en Cooper bleef bij me zitten. Fieke zei me, weg te lopen. Want Cooper was me aan het beschermen. Ik had hem vrij gegeven en nu moest hij het zelf maar uitzoeken. Ik mocht niet naar hem kijken en in beweging blijven. Oooh wat moeilijk!! Want ik wil zo graag zien hoe hij reageert. Maar ik snap het wel, want hij blijft bevestiging bij me zoeken, door naar me te kijken.

Fieke vertelde me wat hij deed. Jelle zocht duidelijk en speels contact. Cooper had geen idee hoe hij moest reageren. Zijn staart was laag en zijn houding onzeker. Als Jelle dichtbij kwam ging zijn houding even omhoog, maar Jelle sprong dan snel speels weg. Steeds kwam hij een beetje dichterbij. Toen werd er samen op hetzelfde plekje gesnuffeld en Jelle mocht aan Cooper snuffelen. En toen... was het hek van de dam!!! Cooper begon met uitdagen tot een spel!!! Samen renden ze het veld over!

Wauw wat mooi!!! Fieke fluisterde, dat ze er stil van werd en ik stond met tranen in mijn ogen! Cooper liet zoveel emotie zien, positieve emotie! Niks geen dominant gedrag. Eerst onzeker en toen gewoon hond, die contact maakt en wilde spelen!

Hij zit nu zo'n vier weken aan de Bach bloesem druppels en het gaat super goed!

Hij is blijer, niet meer zo gesloten, wil wat beter werken. Hij is niet meer zo gefixeerd op andere honden, hoewel hij natuurlijk nog wel reageert op bepaalde honden hier in de buurt. Maar ik hoef me niet meer zo enorm schrap te zetten. Hij blijft nu bij me en met een lichte correctie, loopt hij netjes mee.

Het is geen verbazingwekkende verandering, maar wel genoeg om te kunnen zeggen, dat de druppels helpen. En in combinatie met veel meer beweging en training zie ik echt vooruitgang.

En ik probeer natuurlijk mijn eigen gedrag te veranderen. Dus niet meer verstijven als ik een andere hond zie, maar gewoon doorlopen.

En sinds de vakantie speelt hij ook meer met Jinx. Op plekken waar het veilig kan laat ik ze los en dan is het racen!

Verbazingwekkend hoe je kunt veranderen. Een paar weken geleden dacht ik er nog een klein moment aan, om Cooper te herplaatsen. Heel even maar, maar het was wel serieus! Ik was zo vreselijk boos, op mezelf en op hem.

Maar de hulp van de homeopate heeft me geholpen en ik zie ook wel in, dat ik hem zo gemaakt heb. Ik heb de de tekens, die hij gaf, niet goed opgepikt. En daar werken we nu aan.

Dus loop ik nu met een trots gevoel rond. Trots op mezelf, omdat ik doorzet en Cooper niet opgeef. Trots op Cooper, omdat hij aan het veranderen is. En trots op mijn kleine meisje, omdat ze alles is wat ik wilde. Een leergierig, werklustig, eigenwijs monstertje.

Of ze nu in protest is tegen het feit, dat ik nu niet meer 24 uur per dag bij haar ben, of dat we in de sloopfase zijn beland, ik heb geen idee... Maar gister heeft mevrouw boven de prullebakken op de slaapkaner en in de badkamer leeg getrokken... En vanmorgen toen ik van mijn werk thuis kwam, waren er folders verscheurd. Toen ik in de woonkamer kwam lag mijn agenda op de bank, waren er papieren verspreidt over de bank en de vloer(die uit mijn agenda kwamen), de poppetjes, die aan de agenda hingen, waren er af. Er lag een flessenkoeler, die op de keukentafel had gelegen, op de grond... Alles was verder nog heel trouwens. Maar ik ben nog maar even in de keuken gaan kijken. Waarschijnlijk heeft ze Balou lopen pesten en die is op de tafel gesprongen om aan haar te ontsnappen. De stoelen stonden niet aangeschoven, dus kon madam zo op de tafel komen. De stapel post van de vakantie lag op de grond, de voerbakjes van de kat waren van tafel gemaait, planten uit de vensterbank gegooid. Van het voer vond ik trouwens niets weer, hahaha. Tja dat voer stond dus op tafel omdat de honden het anders altijd opeten en tot nu toe heeft ze alleen een speurtocht onder de tafel gehouden naar gevallen brokjes. Ik ben bang dat ze nu in de gaten heeft dat het dus OP tafel staat...Zucht...

5 maanden is ze nu en tot nu toe was ze een voorbeeldige pup! HELLUP!!!

Ik denk dat ik de deuren maar eens ga smeren, zodat ze weer goed dicht kunnen. Die zijn nooit dicht, in al die 16 jaar dat we er wonen. Cooper heeft minimaal gesloopt, maar ik ben bang dat Jinx anders is....

Jinx heeft energie voor twintig! Op dit moment zit ik in de tuin bij een vriendin. Cooper ligt op een botje te knagen, maar Jinx en Zoë spelen tikkertje. Rondjes om het schuurtje, achter de heg langs, om het huis... Botje van Cooper pikken, Zoë bespringen, die ligt uit te hijgen...

Zondag was ze echt moe, na de hele dag met andere honden. Gister was ze eerst 's morgens met me mee geweest naar DJ, een Cane Corso pup, die ik twee keer per dag uitlaat. We hebben 20 minuten gewandeld(iets wat niet te doen is in je eentje... twee dolle pups aan de lijn...)

Hoewel DJ een maand jonger is, is hij al net iets groter dan Jinx en doet hij zeker niet voor haar onder!

Het lijkt net of hij op haar rijdt, maar dat doet hij niet. Hij probeert haar tegen de grond te houden.

's Middags had ik maar 1 hond voor de uitlaatservice, dus besloot ik om na hem Cooper en Jinx mee te nemen, om een nieuwe route te verkennen. Iemand had me gezegd dat die erg leuk was en dat je er bijna nooit iemand tegen kwam. Het is een lang zandpad, dat tussen de weilanden door slingert.

Maar ja, dan kom je modderplassen tegen...

Cooper had alleen zijn poten vies en Jinx...

Tja, op zo'n bekkie kan je toch niet boos worden...

Normaal gesproken neem ik water mee, als het warm is, maar daar had ik me gister in vergist. Warmer dan ik dacht en in een pas gemaaid veld stonden flinke waterplassen. Jinx was dus nog viezer dan hierboven, op de terug weg.

Daar heb ik geen foto's van gemaakt, want ze moesten aan de lijn, omdat er jonge koeien in de weilanden stonden, die ons naliepen en uitdaagden. En als goede Aussie moet je daar natuurlijk op reageren!!! Dus met 2 trekkende, blaffende, uitdagende Aussies aan de lijn is het moeilijk foto's maken.

Op de heenweg heb ik nog een foto gemaakt van een stel, die ons een heel eind gevolgd hebben. Rennend, loeiend en schijnbewegingen makend... Hier kwamen we net aanlopen en stonden ze allemaal netjes op een rij, nieuwsgierig te zijn.

Tot slot nog een foto van mijn Coopermans. Ik had de instelling van de camera op supermacro staan en had niet gedacht dat de foto mooi zou zijn. Maar hij is toch wel goed gelukt.

Ik heb dus bijna een uur gelopen en had verwacht dat JInx wel doodop zou zijn. FOUT! In de auto trok ze het kratje nog leeg, heeft het kraantje van de jerrycan verder kapot gekloven, thuis heeft ze Balou nog opgejaagd en Cooper nog eens gemolesteerd. En nadat ze eten had gehad, kwam Henk thuis en begon het hele spel weer opnieuw!!

Wie wilde er ook alweer een hondje met meer pit dan Cooper???? Dat was ik toch niet???

Maar dan is ze eindelijk echt moe en komt ze tegen me aan liggen. Ik krijg kusjes op mijn hand en ze valt in dromend in slaap. Wat een vreselijk ondeugend, lief krengetje

 

Eindelijk was het zover!! Op 17 september pakten we de auto vol en gingen op weg naar Overloon. Cooper was vol verwachting, want hij wist het al toen de tassen gepakt werden. Voor Jinx was het de eerste keer, maar die vind alles goed, als ik er maar ben.

Het huisje was super, het is alleen zo jammer, dat die parken er niet aan denken om een kleine omheining om het tuintje te zetten, zodat de hondjes ook echt vakantie kunnen hebben, in plaats van vast te moeten liggen.

Maar verder was het prima voor elkaar! Op nog geen honderd meter van de voordeur bevond zich het bos. Op ongeveer 3 km afstand een recreatieplas. Daar stonden wel grote borden bij dat er geen honden mochten komen, maar ja... wij kunnen niet lezen, haha!

We zijn er heel wat avonden naar toe gewandeld en steeds waren we er de enigen. Heerlijk!! Hondjes lekker los en nat worden. Jinx denkt alleen dat ik de handdoek ben... Gevolg... elke keer een natte broek!

Rond het park ligt het bos dat de Overloonse Duinen heet en daar waren verschillende wandelroutes uitgezet. 1 ervan liep langs een uitkijktoren.

Op weg ernaar toe kun je samen lekker met stokken slepen.

De uitkijktoren was van staal en natuurlijk moesten we naar boven, vond Cooper.

Dus gingen we allemaal dapper de trap op. Maar bijna boven, keerde Cooper om. Hij wilde niet verder. We hadden geen idee waarom, dus drongen we even aan en toen ging hij weer mee. Pas boven aan hadden we het in de gaten! De toren bewoog in de wind en dat had hij natuurlijk gevoeld.

Snel een foto gemaakt en natuurlijk niet opgelet waar de zon stond... Cooper kijkt er recht tegen in, haha.

Toen maar weer snel naar beneden, want het was geen prettig gevoel, zo'n zwaaiende toren. Ik wilde Jinx naar beneden tillen, want thuis wil ze de trap niet af. Maar hier ging ze vlot over de brede kant naar beneden.

Op hetzelfde punt als de heenweg, weigerde Cooper verder te gaan en wilde weer naar boven. Blijkbaar was dat echt een vervelend punt.

Onderaan de toren was een hele grote regenplas, waar je lol in kon hebben en wat picknicktafels. Dus mochten ze even lekker raussen voordat ze moesten poseren.

En ik let natuurlijk weer niet op de zon...

Even bijdraaien... Da's beter!

De kleine wijsneus.

Jinx heeft ook de flexilijn ontdekt. Die gebruik ik thuis nauwelijks, maar met al die konijnen in het bos, vond ik het veiliger om ze aan de flexi te houden.

Maar zo'n flexi kun je heel goed zelf vasthouden!

We zijn een dagje naar het historische plaatsje Monschau geweest. Lekker rondgewandeld en naar een kleine ruine geklauterd. Halverwege even rusten en genieten van het uitzicht.

Van al dat gewandel en gezwem wordt je natuurlijk doodmoe als pup zijnde en hoe val je dan in slaap???

Omdat we de eerste paar dagen best heel veel gedaan hadden, lasten we een paar rustdagen in. Kleine Jinx geeft niet snel op en je bent al gauw geneigd om veel te lang door te gaan. Maar dat is natuurlijk niet goed voor de kleine muts.

Dus besloten we een ANWB toeristische route te gaan rijden. Die viel zwaar tegen, maar we kwamen bos genoeg tegen, dus maar eens daar het bos in.

En dan heeft dat vervelende bazinnetje die camera mee en wat moet je dan???

Poseren!!

Vrolijker wilde Cooper niet kijken, hahaha

Jinx, nog lekker nat.

En waarom waren ze nat? Omdat ze Cooper had lopen pesten in het water natuurlijk.

Op onze ontdekkingstochten kwamen we bij het Reindersmeer en het Leukermeer.

Het Leukermeer is een grote recreatieplas, maar het Reindersmeer ligt ervan gescheiden door een niet meer werkende sluis. Geen waterverkeer dus. En ik waande me werkelijk in het buitenland!! Zo blauw heb ik het water hier in Nederland nog nooit gezien!

En in dat blauwe water moet gespeeld worden natuurlijk!

Klein vennetje achter het grote meer.

En als je dan weer thuiskomt, doe je dit...

Cooper en Jinx zijn verliefd. Ze hebben wat nieuws ontdekt. Tongzoenen!!! Ja echt waar! Jinx bijt Cooper zacht over de snuit en Cooper likt haar in de bek. Dat kunnen ze eeuwig doen! Ik kreeg het helaas niet op de foto, maar wel het bewijs dat ze elkaar lief vinden. Cooper wast Jinx regelmatig de oren.

En er worden zoentjes uitgewisseld.

Hoewel Jinx, Jinx niet zou zijn als ze dan niet heel vaak ondeugend Cooper zijn tong vastpakt...

We zijn nog een dagje naar België geweest. Naar Antwerpen en Turnhout. Geen foto's gemaakt, gewoon niet aan gedacht.

En nog een keer naar Duitsland. Naar Kleve en Emmerich.

Op de boulevard in Emmerich stond een fontein. Gewoon wat roosters in de grond waar om de beurt waterstralen omhoog kwamen. Ik werd er gewoon naar toe gesleurd, door de kleine madam! Eindeloos heeft ze met de stralen gespeeld.

Achteraf bedacht ik me, dat een filmpje leuk was geweest, dat had haar plezier beter weer gegeven, denk ik.

Maar boten kijken was ook leuk!

Ook in Kleve waren van die stralen en verderop nog een schaal met water. Daar stroomde het water overheen in een gootje. Terwijl Jinx het water probeerde te vangen wat in de goot viel, bedacht Cooper dat hij wel gewoon IN die schaal kon stappen. Hij strekte zich er nog even lekker in uit. Er bleven heel wat mensen staan, om te kijken naar die twee gekke honden.

Donderdag zijn we naar de dierentuin in Rhenen geweest. Niet zo'n goede keus, omdat het regende. De enige dag, dat we overdag slecht weer hebben gehad.

Voordeel is dan wel dat het heerlijk rustig is, maar veel dieren zijn dan wel binnen of uit zicht.

Ik was reuze benieuwd hoe Jinx het zou vinden, Cooper is al een paar keer in Amersfoort geweest en vind het allemaal heel interessant!

Zo'n beer kun je beklimmen, zodat je de herten beter kunt bekijken.

En die bavianen zijn toch wel heeeeeel interesant!

Bij de jonge oerang oetangs hadden ze meteen contact. Helaas was mijn lens beslagen, omdat het er zo warm was. Het duurde een eeuwigheid voor die gewend was aan de temperatuur en toen was het leuke moment alweer voorbij.

Ook bij de sokstaartjes hadden ze meteen contact. De stokstaartjes waren heel druk hun terrein aan het verdedigen en op een gegeven moment heb ik ze er maar bij weg gehaald. Hoewel ze alleen maar keken, wondden de beestjes zich zo erg op, dat ik het sneu vond.

Tja en toen zat het er weer op!

Balou werd meteen weer gemolesteerd door Jinx en wat vond hij dat heerlijk! Hij vind het verschrikkelijk om zo lang alleen te zijn.

Heerlijk om weer thuis op je eigen bank te kunnen zitten/liggen en in je eigen bed te slapen.

En voor het eerst tijdens de vakantie hebben ze me zaterdag laten slapen tot 9 uur!! De hele vakantie liep ik al voor 8 uur in het bos.

Maar het zit er weer op. Hoewel we vandaag wel een enorm leuke afsluiting van de vakantie hebben gehad, met een Aussie dag! Het feestje van het 25 jarig bestaan van Tearaway's.

Ik ben zo druk geweest met Aussies knuffelen en kijken, dat ik bijna geen foto's heb gemaakt. Ik wacht dus nog even op de anderen, zodat ik foto's kan jatten, haha.

Morgen wacht weer de gewone routine, helaas!

 

 

 

 

 

 

Een poos geleden kreeg ik van Stephanie de vraag of het me leuk leek, om te gaan kamperen op Texel, met een paar Tearaway's mensen. Ja leuk!! Slik, wel een beetje eng, want ik ken verder niemand. Ja, ik lees hun weblogjes, maar dat is het. En Wilma ken ik natuurlijk.

Maar goed, afgelopen vrijdag Cooper bij Zoe en Margreet gebracht, Jinx en alle bagage in de auto gepakt, Stephanie, Cody en halfzusje Sky opgehaald en daar gingen we.

Na een vlotte reis kwamen we aan op Texel en op de camping. We werden hartelijk verwelkomd door Wilma en Dirk. De anderen waren er al, dus daar kennis mee gemaakt en het klikte meteen. We voelden ons meteen thuis.

Het kennismaken met de andere honden verliep super! Wat een zaligheid, al die mooie Aussies!

Snel de tenten opgezet, want het regende steeds een beetje en het was al laat. Toen zijn we met z'n allen bij paal 19 wezen eten. Lekker!!

Daarna terug naar de camping en de tent verder inrichten. Ik had natuurlijk een veel te groot luchtbed, dat nauwelijks door de ingang van de tent paste, haha. Maar het lukte en daarna nog even gezellig in de party tent gekletst.

Daarna de tent in. Jinx was al moe, dus die klom op het luchtbed, maakte haar bedje op en plofte neer, alsof het de gewoonste zaak van de wereld was.

Ik ben geen vroege vogel, maar zaterdagochtend werd ik om 6 uur al wakker. En hoe!! Met de geur en het geluid van de zee!! Ik wilde er nog niet uit, maar Jinx vond het welletjes, dus liepen we om 7 uur met zijn tweetjes op het strand.

De eerste keer dat Jinx de zee ziet! Ooh wat leuk en raar! Dit water beweegt en smaakt raar! Maar die schuimvlokken die weg vliegen, die zijn superleuk!!

Op de camping liepen een heleboel brutale konijnen, ook iets wat nieuw was voor Jinx.

De grondpen in de grond gezet en daar moest ze aan, want honden mogen natuurlijk niet los op de camping, al helemaal niet kleine ondeugende pupjes. Geen probleem, vond Jinx, al waren de scheerlijnen reuze leuk om door te bijten.

Later die ochtend kwamen er nog wat mensen, die alleen de zaterdag bleven.

Toen gingen we het strand op. In twee groepen. De volwassen honden apart en een groep met puppen, zwangere mama Sis en Reba.

Jinx mocht los, maar ze was toch wel onder de indruk van de druk blaffende Reba, Sis en Mayrah. Beetje eng. En toen ze door de zusjes Moony en Mayrah besprongen werd, vond ze het even echt niet leuk meer. Tja die zijn 2 maanden ouder en dan merk je dat je toch nog niet zo groot bent als je wilt, haha. Dus Jinx weer aan de riem gedaan en toen werd ze wat dapperder.

Wilma stelde voor om de anderen even aan te lijnen, zodat Jinx los kon en dat was helemaal leuk! Zonder dat er anderen om haar heen sprongen, durfde ze de bal uit het water te halen en rond te rennen.

Na een poosje de baby weer aan de riem gedaan, zodat de rest weer los kon. Met Moony kon Jinx het wel vinden en Moony vond het handig dat Jinx nog aan de riem zat...

Zo mooi om te zien... De hoogzwanger Sis die in de zee spettert!

Net toen we terug waren bij paal 19, kwam de volwasssen groep er ook weer aan, dus waren we tegelijk weer bij de tent.

En ooooh wat heb je een bekijks als je met een grote groep Aussies loopt! Zelfs op het veldje kwamen er regelmatig mensen vragen wat voor honden dit waren en of ze even mochten komen aaien.

En Jinx is nu aan het afkicken van alle aandacht, die ze kreeg. Tja als je de jongste bent en je ook nog zo vreselijk braaf gedraagt...

Vooral met Ben heeft ze veel geknuffeld. Die dreigde steeds haar mee te nemen, haha!

Wat is het heerlijk om gewoon even te zitten en de hondjes te bekijken.

Cody, die voor even een aussie na moest doen. Als enige border, moet je je natuurlijk aanpassen...

Halfzusje Sky

Darwin en Mayrah

Mooie Maylo

Moony

Molly

Yukah

Djinn en Sjep

Sis, Reba en Pepsi

's Avonds zijn we nog even met Maylo het strand op geweest. En hebben we genoten van een prachtige zonsondergang. Daar geniet ik telkens weer van op Texel. Wat is die horizon toch geweldig!

Tevreden en moe kropen we ons bed weer in.

Zondag was een mooie dag. Alweer om 6 uur wakker en om 7 uur op het strand.

Na het ontbijt de tenten afbreken en nog even met de hondjes knuffelen.

Ik heb nu verkering met Darwin

Na nog een laatste wandeling op het strand was het tijd om te gaan.

Bijna werd Jinx nog gekaapt door Ben en Hilde, maar dat heb ik nog kunnen voorkomen, hahaha!

Jinx heeft weinig van de treugreis gemerkt. Op de afsluitdijk ben ik nog een keer gestopt, maar ze heeft de hele weg liggen slapen.

Ik ben maar meteen doorgereden om Cooper op te halen. Die had zich ook prima vermaakt. Ze hebben nog even in de tuin gespeeld en uiteindelijk was ik om 7 uur thuis, met 2 vieze, vermoeide honden.

Zelf was ik ook kapot, want de terugreis had een stuk langer geduurd dan de heenreis.

Tja nu nog 4 dagen werken en dan gan we alweer weg! Op vakantie en met zijn allen, dit keer.

De rest van de foto's van Texel vind je hier

Bedankt allemaal, voor een geweldig weekend!!!

 

 

 

 

 

Ik heb net gewerkt, heb een ontsteking in mijn mond, voel me vervelend. Dus druk ik een film in de dvd speler en hang op de bank. Ik heb een paar uurtjes tot ik weer aan het werk moet, honden uitlaten.

Ik ben maar half bij de film. Ik merk hoe ik in de bekende neerwaartse spiraal terecht kom, voer discussies met mezelf. Niet meteen denken, dat ik gek ben, hoor, hahaha! Maar als ik in slechte bui ben, dan ga ik over alles in discussie. Ik moet eigenlijk de vaatwasser uitruimen en weer inruimen. Maar dat kan straks ook wel. Jinx heeft aan een doos zitten plukken in de gang, daar liggen nu allemaal snippers, ik moet dus even stofzuigen. Maar daar heb ik nu geen zin in. Er moet nog een was uit de wasmachine gehaald worden. Maar dan moet ik naar boven en ik hang nu zo lekker op de bank.

Ik zak verder onderuit en zet het alarm van mijn telefoon. Even een uurtje slapen.

Jinx wil op de bank, dat kan ze zelf nog niet. Ik help haar, in de hoop dat ze lekker bij me komt liggen. Maar ze nestelt zich tegen een kussen.

Ik sluit mijn ogen. Op de een of andere manier weet ik dat ze naar me kijkt. Ik gluur tussen mijn oogleden door en kijk haar recht in de ogen. Snel doe ik mijn ogen weer dicht, voor ze bedenkt dat ze me kan bespringen.

Ze komt tegen me aan zitten, ze hijgt hard.

Ik probeer haar te negeren. Ze komt op me liggen, geeft me een lik en bijt zacht in mijn oor.

Ik kijk haar weer aan. Moet je naar buiten? Even rekenen, half 9 was de laatste keer, daarna heeft ze gegeten, het is nu half 12... Ja ze zal wel weer moeten.

Dus trek ik schoenen aan, pak mijn sleutels en doe haar aan de riem.

Hoge nood heeft ze niet. Pas halverwege het rondje, plast ze en een poosje later doet ze een hoopje.

Ik kijk naar haar terwijl ze als een kangaroe door het hoge gras springt en me aan het lachen maakt.

Weg zijn de vermoeide, negatieve gedachten. En ik besef dat zij doet, wat Shane ook altijd deed. Me van de bank af trekken, als ik daar zelf niet toe in staat was.

Cooper doet dat niet. Hij berust er in en gaat bij me liggen slapen. Hij wacht tot ik actie onderneem. Zo is hij, dat is niet erg, want hij is goed in rust geven. Als ik springerig in mijn hoofd ben(rusteloos) dan is hij mijn rustpunt. Als ik verdrietig ben, kan ik tegen hem aanliggen en van zijn rust snoepen.

Maar ik besef eens te meer, hoe erg ik een hond als Shane gemist heb. De laatste jaren, was hij zichzelf niet meer en deed hij de dingen, waar ik op bouwde niet meer.  Dat gaf niet, hij was oud en had zijn energie voor zichzelf nodig.

Maar toen we naar een pup op zoek gingen, hoopte ik, dat ze qua enrgie, op hem zou lijken.

En dat doet ze, op meerdere vlakken. Ze is leergierig, heeft werkkracht en ze voelt me aan.

Hoewel Cooper haar af en toe flink zat is, is ze ook goed voor Cooper.

Ze helpt hem over zijn angst voor kinderen heen. Zonder dat hij het zelf door heeft.

Doordat Jinx stapelgek is op kinderen, loopt ze er vaak heen.

Cooper wil zijn meisje beschermen en moet er altijd met zijn neus op staan, als ze naar iemand toe loopt. Dus ook bij kinderen.

En als ze Jinx aaien, willen ze ook haar grote broer aaien. En tot mijn verbazing laat hij dit dan ook toe. Waar hij eerder achteruit deinsde, blijft hij nu staan. Wel met een blik in zijn ogen, van, help, wat moet ik hiermee!!

Ik begeleid het altijd, hou hem goed in de gaten. Haal de kinderen weg, als het hem teveel wordt.

Maar vorige week, verraste een meisje ons allebei. Ik was in de stad met Cooper en Jinx. En omdat Jinx er zo apart uit ziet, trekt ze natuurlijk veel aandacht.

Twee meisjes vroegen of ze mochten aaien. Natuurlijk mag dat. Dus terwijl ze Jinx aan het aaien waren, kwam Cooper naar voren, om aan hen te snuffelen. Het ene meisje wilde hem over zijn hoofd aaien.

Ik vertel haar, dat hij dat niet fijn vind. Maar onder zijn kin en op zijn rug geen probleem is. Dus kriebelt ze hem onder zijn kin. Het zijn rustige kinderen, dus vind Cooper het niet zo eng. Ze gaat naast hem staan en aait hem over zijn rug.

Ineens zegt ze, wat ben jij lief! en slaat haar armen om zijn borstkas.

Cooper draaide geschrokken zijn hoofd naar haar toe en keek toen mij aan.

Doe dat maar niet, zeg ik, dat vind hij eng! Ze laat hem los en aait hem nog een keer.

Cooper bleef me aankijken en ik heb hem natuurlijk de hemel in geprezen.

En dat allemaal vanwege een klein grijs gevlekt pakketje, met helder blauwe ogen.

Natuurlijk hou ik Cooper in de gaten, bij kinderen. Hij zal niet bijten, maar hij is er nu eenmaal bang voor. Maar ik grijp elke positieve ervaring aan.

Ik kan bijna niet geloven, dat dit kleine meisje(die niet meer zo klein is) al zoveel impact op ons leven heeft.

Ik kan het niet helpen, maar ik ben stapelverliefd! Ze kan Shane niet vervangen, maar ze heeft wel zijn plaats ingenomen. Ik had niet gedacht, ooit weer zoveel voor een hond te kunnen voelen. De klik, die ik had met hem, was zo bijzonder! En klik, die ik niet heb met Cooper. Ik wil Cooper voor geen goud missen, maar we hebben een hele andere band.

En bij Jinx heb ik die klik wel. 14 weken is nog maar, maar ze komt zo wereldwijs over.

Voor mij is ze een tweede Shane.

Zolang is ze alweer bij ons! Wat gaat het snel...

Zw weeg al 8,2 kg! Ze groeit als kool, leert snel, is heerlijk ondeugend. We genieten met volle teugen van haar.

Deurmatfoto. Jinx is hier 10 weken.

Deurmatfoto. Jinx is hier 12 weken

Ze begint een lange slungel te worden, haha.

Met Cooper gaat het nog steeds goed. Ze pest hem geweldig en vind het allemaal prima. Hoewel hij nu wel wat strenger is met zijn correcties. Groot gelijk, want Jinx heeft een plaat voor haar hoofd, hihi.

Madam is knettergek van water. Ze heeft, net als Cooper, een voorliefde voor modder, maar water is helemaal geweldig!

Wat me opvalt aan de foto's, is dat haar neus veel zwarter is geworden. Ze heeft nog twee roze vlekjes, terwijl ze eerder bijna helemaal een roze neusje had.

 

In het bos op dennenappels jagen en kauwen is super leuk!

Natuurlijk moet je samen met je grote broer synchroom schudden, als je het water uit komt...

En je moet laten weten dat je natuurlijk de baas bent...

En zelfs in een vogelbadje kun je lol hebben!

Ik doe al weken een poging om haar ogen duidelijk op de foto te krijgen, want die zijn zo geweldig mooi!! Haar linker oog is helemaal blauw, maar in haar rechter oog zit een bruin vlekje, vlak bij haar ooghoek.

We hebben nu 4 lessen puppycursus gedaan. En we zijn al verder dan de rest van onze groep. Want, ja, je bent een Aussie, he! Na twee of drie keer weet je wat je moet doen...

Zit kan ze al perfect. Af gaat nog met een gebaar naar de grond. Staan moet nog met een koekje. Met het af en blijven kan ik al 4 stappen bij haar vandaan doen en dan tot 10 tellen.

Natuurlijk doen we ook al doggy-dance kunstjes. Twist(linksom draaien) en turn(rechtsom draaien) kan ze al goed en enthousiast. Pootje geven kan ze ook al super goed, met allebeide poten. We zijn nu bezig met de weave( een achtje om je benen draaien).

Ik heb haar al kennis laten maken met de fribee. En achter de rollertjes over de grond, wil ze prima aan rennen.

En ze is zo goed als zindelijk. Een ongelukje is vaak mijn schuld, omdat ik niet goed oplet, of me 's morgens verslaap...

Het enige waar ik me een beetje zorgen over maak, is haar gebijt en gekrab. Het is soms van de zenuwen, dan weet ze niet wat ze moet doen(oversprong gedrag). Maar ze kan eindeloos bijten op haar rug of bij haar staart. Ze bijt zichzelf niet stuk, maar ze houd uit zichzelf bijna niet op. Ze had een paar weken geleden rode bultjes op haar buik, waarvan de dierenarts zei dat het krentebaard was. Na een kuurtje waren de bultjes weg, vorige week waren ze er weer, nu minder erg. Nu is het weer weg, zonder medicijnen. Maar het gejeuk is niet weg. Dus heb ik een afspraak gemaakt bij Marjolein. Zij is natuurkundig therapeut en heeft Cooper een paar jaar geleden ook prima geholpen. Eens kijken wat zij ervan zegt.

Na een heel druk weekend, hebben we de rest van de week rustig aan gedaan. Nou ja, rustig...

Maandag zijn we naar de dierenarts geweest, even kennismaken. En 's avonds moest ze natuurlijk mee naar de behendigheid, want Stephanie zou Sepp, Jinx haar broertje mee nemen.

Ze herkenden elkaar meteen en Jinx haar ware aard kwam boven... Kleine felle donder, dat ze is...

Ze heeft ook kennisgemaakt met de katteloop!

Stoer meisje!

Mijn twee mannen!

Dinsdagochtend zijn we samen met broertje Sepp, Stephanie en haar moeder, de markt op geweest. Ze zaten samen in de Doggy ride. Tjonge wat een bekijks heb je, met twee blue merle puppen!!

De middag hebben we in de tuin van Zoe doorgebracht, met Cooper en Zoe, natuurlijk.

De rest van de week is ze met me mee geweest met de uitlaatservice en heeft ze met verschillende honden kennisgemaakt. Ging allemaal supergoed!

Woensdagavond was het tijd voor de eerdt puppyles. Lekker rustig aan met 3 andere nieuwe puppen.

 

En jaaa Cooper begint haar leuk te vinden. Ze mocht zomaar tegen hem aan liggen!!

Hij wist even niet wat hij erme aan moest en keek me aan met een blik van, en nu?

Toen ik zei dat het goed was, legde hij zijn kop neer en zo hebben ze een tijdje samen gelegen.

'sMorgens hebben we ook al een ritueel. Als ik wakker wordt komen ze me samen op bed knuffelen. De eerste paar dagen deed Cooper dat niet, samen met haar op bed, maar nu vind hij het wel leuk.

Gister heeft Jinx echt gezwommen! Het was zo warm en toen Lucien vroeg of we mee gingen, zijn we naar de Vecht gegaan.

Het is niet leuk als je nog zo klein bent... Die grote honden rennen zo hard! Wacht op mij!!!!

Bij de bootinlaat loopt het mooi vlak af en kan ze rustig het water in.

Oei, hier is het wel dieper!

Maar ik durf wel hoor!!

Er blijft niks van haar over, als ze nat is, hahaha.

 

 

Vrijdag 25 juni

 

Eindelijk was het zover! Na een nacht van slecht slapen en dromen over een slopende pup, een ochtend van rondhangen en wandelen met Cooper, Margreet en Zoe, reden we eindelijk richting Beetgum!

Twee weken had ik de pupsels niet gezien en ze waren alweer gegroeid, natuurlijk!

Na wat gezellig babbelen en puppen knuffelen, moest het er maar van komen. Even nog de papieren invullen, voor de stamboom. Ik krijg het dierenartsboekje, het chipnummer, een boekje van Eukanuba met bon voor een gratis zakje voer en nog wat folders mee.

Jinx krijgt het puppy halsbandje om, wat Cooper ook heeft gedragen.

Ongelovelijk, hoe klein ze is. Cooper was dan wel 2 weken ouder, toen we hem ophaalden, maar hij was ook veel groter! Jinx is echt een meisje, veel fijner gebouwd.

Ik rek het nog wat, maar dan moeten we echt gaan. Ik weet dat Helmi er moeire mee heeft en als ze Jinx nog een laatste keer knuffelt, met tranen in haar ogen, hou ik het ook niet droog! Wat een dubbel gevoel! Ik ben zo blij, dat ze eindelijk mee naar huis mag, maar ik vind het ook zo erg voor Helmi!

Jinx vind de auto eerst maar niks. Ze piept wat en draait onwennig rond. Maar dan vind ze haar plekje en valt ze in slaap.

Bij Heerenveen stoppen we bij de Mac. Even eten en Jinx uit de auto laten. Ze doet een plasje en kijkt nieuwsgierig rond.

Ik ontdek, dat eten met een pup op schoot, niet werkt. Jinx vind de hamburger erg lekker ruiken en probeert brutaal ervan te eten! Dat lossen we even anders op. Jinx op de grond voor de passagiersstoel en ik op de grond naast de auto. Dat werkt beter. Ze gaat meteen liggen, met de paraplu als kussen.

Hier zit ik alweer in de auto.

We rijden weer verder, stoppen nog een keer onderweg, dan rijden we naar huis om Cooper op te halen. We laten ze kennismaken in de tuin van Zoe.

Eerst Jinx in de tuin gelaten, toen Cooper erbij. Cooper besloot, dat dat kleine ding niks was en negeerde haar verder. Zoe erbij gelaten. Die vond het prachtig!

Ze wilde uitdagen tot spelen, maar Jinx schrok zo, dat ze omviel!

Jinx en Cooper weer in de auto gezet en naar huis gegaan. Eens kijken wat er daar zou gebeuren. Cooper heeft de regels heel duidelijk gemaakt. Jij mag NIKS! ALLES is van mij!

Maar ik heb er vertrouwen in. Hij is niet gemeen, gromt alleen maar. En bij de weinige echte correcties die hij uitdeeld, is hij duidelijk, maar voorzichtig. Niet helemaal zoals ik had gehoopt maar ze moeten het zelf uitzoeken.

Jinx is helemaal kapot, dus stop ik haar met wat brokjes, in de bench. Ze valt als een blok in slaap!

Om 1 uur gaan we nog een keer naar buiten, dan gaan we naar bed. Jinx protesteert nog een klein beetje in de bench naast het bed, maar al gauw valt ze in slaap, om tot half 8 de volgende ochtend te slapen! Super!

Even op de weegschaal. 2,8 kilo

 

Zaterdag 26 juni

 

We hebben een drukke dag. Spelletjesdag bij Adel. Jinx gaat mee in de doggy ride. We halen Donja op, Cooper blijft thuis. Jinx maakt kennis met Donja, Brit, Shira en Laika. Geen probleem.

Op de hondenschool zijn nog wat puppen van haar leeftijd. Daar kan ze leuk mee spelen, maar ook bij de grote honden staat ze haar mannetje.

En in de doggy ride, kun je prima slapen!

's avonds zijn we nog even bij Zoe in de tuin geweest, samen met Cooper.

Het gaat al wat beter. Hij is niet meer zo brommerig, maar negeert nog steeds.

Om 2 uur nog een keer naar buiten, om 4 uur laat Henk haar nog eens naar buiten. Toen sliep ze tot 10 uur door! Ze protesteert luidkeels als ze in de bench moet. Niet leuk!!

Twee kleine ongelukjes, die dag, mijn schuld, ik moet nog even wennen. Ze gaat naar de gang voor een plasje, loopt rusteloos heen en weer voor een hoopje. Ik snap het!!

Weegschaal: 2,8 kilo

 

Zondag 27 juni

 

We beginnen rustig. Maar als Henk ook beneden komt, wil Cooper weg. Dus gaan we lekker wandelen in de Oldemeier.

Jinx vind de werparm reuze interessant en ze wil hem zelf dragen!

En grote takken kan ze ook wel!

Bij het water, loopt ze vlot achter Cooper en mij aan. Maar verder als haar buik durft ze niet.

Het water is toch wel een beetje eng en nat.

Tussen Henk zijn voeten is schaduw en zit je veilig!

En Cooper laat haar steeds dichterbij komen! Whoehoe! Als Jinx even met een andere hond kennis maakt, moet hij ook even kijken of alles nog wel goed is, met haar.

En Jinx is heel goed in Henk uitlaten!

 

 

Afgelopen week zijn we niet bij de pups geweest. Pfff wat duren twee weken dan lang zeg!!! Maar komend weekend hoop ik Jinx op te halen. Nog een paar nachtjes slapen!

Vorige week heb ik weinig foto's gemaakt en die er gemaakt zijn, zijn niet zo mooi geworden. Had de camera op de verkeerde stand, domme muts, die ik ben.

Gelukkig heb ik nog een foto van de site kunnen kapen

Kleine Jinx is een regelrechte ondeugd! Net als haar broertjes en zusjes. Ze heeft Helmi in haar kin gebeten, toen ze op de foto moest!!

Ze zijn hun tanden flink aan het uitproberen, vooral op elkaar.

Jinx haar oortje wordt ook steeds grijzer langs de rand. Ben benieuwd hoever het nog grijzer zal worden in de loop van de tijd. Haar oogjes blijven helder blauw. Bij een broertje zie je duidelijk dat er toch een oogje nog bruin gaat worden, waarschijnlijk met een blauwe vlek erin. Ook de tan-aftekeningen worden steeds duidelijker.

Grappig is ook, hoeveel ze van elkaar verschillen. Qua bouw en gewicht.

Oooh ik kan niet wachten tot mijn kleine meisje mee naar huis gaat!

De benches in de woonkamer en de slaapkamer staan al klaar. Een zak puppybrokken is al in huis en een halsband en riem zijn er ook al. Een kadootje van Vera. Lekker fel paars, met roze pootjes.

Nog een klein weekje.....